بازگشت زویا پیرزاد بعد از ۲۲ سال
به گزارش کیت هنری، زویا پیرزاد با رمان جدیدش «اهالی ماگنولیا» بازمی گردد.
به گزارش کیت هنری به نقل از خبر آنلاین به نقل از ایسنا، زویا پیرزاد که نامش با رمان «من چراغ ها را خاموش می کنم» بر سر زبان ها افتاد، بیشتر از دو دهه است که پس از رمان «عادت می کنیم» (منتشرشده در سال ۱۳۸۳) رمان جدیدی منتشر نکرده و حالا بعد از چندین سال مخاطبان و علاقمندان کتاب می توانند رمان جدید این نویسنده به نام «اهالی ماگنولیا» را بخوانند. ناشر این کتاب انتشارات جهان کتاب است.
«اهالی ماگنولیا» در ۲۲۶ صفحه و با قیمت ۸۰۰ هزار تومان در بازار کتاب عرضه می شود.
در برشی از این رمان می خوانیم: سال جاری تولدم آرش و دیوید برایم یک ماشین خریدند. تویوتا نیست و قرمز نیست و دم به ساعت خراب نمی گردد. گاهی دلم برای تویوتای قرمزم تنگ می شود. بعد یاد حرف آراکس می افتم. گذشته قصه ای است که مدام برای خودمان تعریف می نماییم. بی ثمر و فایده.
زویا پیرزاد، نویسنده ایرانی، که هم اکنون در ارمنستان زندگی می کند، متولد سال ۱۳۳۱ (۱۹۵۲ میلادی) در آبادان است. او از مادری ارمنی و پدری روس تبار است و دوران کودکی و تحصیل را در آبادان گذرانده است. از ترجمه های وی میتوان به «آلیس در سرزمین عجایب» اثر لوییس کارول و مجموعه ای از هایکوهای شاعران آسیایی با عنوان «آوای جهیدن غوک» اشاره نمود.
پیرزاد در اوایل دهه ۷۰ بصورت جدی وارد عرصه نویسندگی شد و سه مجموعه داستان کوتاه «مثل همه عصرها» (۱۳۷۰)، «طعم گس خرمالو» (۱۳۷۶) و «یک روز مانده به عید پاک» (۱۳۷۷) را منتشر نمود. داستان کوتاه «طعم گس خرمالو» برنده جایزه ۲۰ سال ادبیات داستانی در سال ۱۳۷۶ شد.
کتاب های این نویسنده بارها تجدید چاپ شده اند اما شهرت اصلی پیرزاد به رمان «چراغ ها را من خاموش می کنم» که در سال ۱۳۸۰ منتشر گردید برمی گردد؛ این رمان در شهر آبادان دهه ۴۰ می گذرد و شخصیت های داستان از خانواده های کارمندان و مهندسان شرکت نفت هستند که در محلهٔ بوارده جدا از بومیان آبادان زندگی می کنند. این رمان علاوه بر این که مورد اقبال عمومی قرار گرفت خیلی از جوایز مهم ادبی سال ۱۳۸۰ را از آن خود کرد: جایزه بهترین رمان سال پکا (۱۳۸۰)، جایزه بهترین رمان بنیاد هوشنگ گلشیری (۱۳۸۰)، کتاب سال جمهوری اسلامی (۱۳۸۱) و لوح تقدیر جایزه ادبی یلدا (۱۳۸۰).
رمان بعدی او «عادت می کنیم» نام دارد که درباره ی زنی به نام آرزو است که ۴۱ سال سن دارد و از همسر خود جدا شده است. داستان زندگی او مهم ترین بخش این کتاب است. در این کتاب، علاوه بر آرزو، مادر او و خواهرش هم که نماینده سه نسل مختلف هستند، حضور دارند و دغدغه های خودرا بیان می کنند.
تمام آثار زویا پیرزاد به زبان فرانسوی هم ترجمه شده و جایزه کوریه اینترناسیونال را در سال ۲۰۰۹ کسب کرده است.
منبع: کیت هنری
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان کیت هنری در مورد این مطلب