ثبت جهانی قلعه الموت حاصل 25 سال پژوهش، حفاظت و مدیریت است
به گزارش کیت هنری، مدیر پایگاه میراث جهانی الموت و رییس سابق پژوهشکده دیرینه شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری اظهار داشت: ثبت جهانی الموت نتیجه بیشتر از 25 سال پژوهش است.
کیت هنری به نقل از خبرنگاران جوان: حمیده چوبک با اشاره به اینکه روند تهیه پرونده ثبت جهانی قلعه الموت از سال ۱۳۸۰ شروع شده است، اظهار داشت: پایگاه الموت از همان شروع با رویکرد پژوهش محور فعالیت خویش را آغاز کرد، برای اینکه بدون پژوهش، حفاظت علمی از میراث فرهنگی ممکن نیست. جستجوهای دیرینه شناسی نه تنها هویت حقیقی آثار را آشکار می کنند، بلکه زمینه حفاظت اصولی و ممانعت از تخریب آنها را هم فراهم می سازند.
مدیر پایگاه میراث جهانی الموت با اشاره به وضعیت قلعه الموت قبل از آغاز مطالعات اضافه کرد: این محوطه قبل از آغاز پروژه، به سبب سال ها رهاشدگی و فرسایش، به تپه ای خاکی تبدیل گشته بود و تنها بخشهایی از دیوارهای آن قابل مشاهده بود. طی ۱۶ فصل کاوش دیرینه شناسی در طول ۲۵ سال گذشته، ساختارهای اصلی قلعه شناسایی، مستندسازی، حفاظت و مرمت شد و تمام اقدامات با هدف آماده سازی پرونده ثبت جهانی انجام گرفت.
چوبک افزود: تمام کاوش ها با رویکرد «حفاظت محور» انجام شد؛ به شکلی که هر بخش بعد از کاوش، بلا فاصله زیر پوشش اقدامات حفاظتی قرار گرفت. همینطور در مرمت بناها از مصالح و فناوری های اصیل تاریخی، همچون گچ نیم کوب سنتی، استفاده شد که مورد تأیید ارزیابان یونسکو هم قرار گرفت.
وی یکی از مهم ترین خصوصیت های پرونده ثبت جهانی را نگاه یکپارچه به مجموعه استحکامات الموت دانست و اظهار داشت: در این پرونده تنها قلعه الموت مطرح نیست، بلکه شبکه ای از هفت قلعه اصلی شامل لمسر، نویزرشاه، شمس کلایه، شیرکوه، ایلان و دیگر استحکامات دفاعی که بصورت هماهنگ از مرکز فرمانروایی الموت پشتیبانی می کردند، به عنوان یک نظام دفاعی واحد معرفی شده اند.
مدیر پایگاه میراث جهانی الموت اضافه کرد: مطالعات انجام شده علاوه بر قلعه ها، روستاهای تاریخی، امامزاده ها، آثار فرهنگی، صنایع دستی و دیگر عناصر در رابطه با این چشم انداز فرهنگی را هم دربر گرفته است. این نگاه میان رشته ای و مدیریت مستمر پایگاه از مهم ترین نقاط قوت پرونده در ارزیابی یونسکو بوده است.
چوبک با اشاره به جایگاه تاریخی قلعه الموت اظهار داشت: این مجموعه تنها یک دژ نظامی نبوده، بلکه مرکز حکومت، دانش و فرهنگ در دوره اسماعیلیان محسوب می شده است. حضور دانشمندانی همچون خواجه نصیرالدین طوسی، وجود کتابخانه و کارهای علمی، نشان دهنده نقش فراتر از نظامی این مجموعه تاریخی است.
وی خاطرنشان کرد: ثبت جهانی این اثر، پایان یک مسیر نیست، بلکه آغاز مرحله ای جدید برای حفاظت، معرفی و توسعه پایدار منطقه خواهد بود. این فرصت می تواند زمینه توسعه گردشگری فرهنگی، تقویت زیرساخت ها، افزایش همکاریهای بین المللی و معرفی هرچه بیشتر میراث تاریخی ایران به جهان را فراهم آورد.
چوبک از تمامی کارشناسان، محققان، مرمتگران و مدیرانی که طی بالاتر از دو دهه در ایجاد پرونده ثبت جهانی الموت نقش داشته اند، تقدیر نمود و با تأکید بر نقش وزیر میراث فرهنگی در پشتیبانی از این پرونده اظهار داشت: محمدابراهیم زارعی رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، علی دارابی معاون میراث فرهنگی کشور و معصومه مصلی رئیس پژوهشکده دیرینه شناسی در اهتمام به این پرونده تأثیر مهمی داشتند.
وی تصریح کرد: صیانت از میراث فرهنگی تنها صیانت از گذشته نیست، بلکه پاسداری از امروز و آینده و انتقال این میراث پرارزش به نسل های آینده است.
منبع: كیت هنری
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان کیت هنری در مورد این مطلب