می خواستم رمانی بنویسم تا انسان ها به مساله عاشورا فکر کنند
به گزارش کیت هنری، نویسنده کتاب «ده تَن» با اشاره به اهمیت پرداختن به سالهای پس از واقعه عاشورا اظهار داشت: می خواستم رمانی بنویسم تا انسان ها در ابعاد مختلف، به مسئله عاشورا فکر کنند و بدانند پس از این ماجرا چه اتفاقی افتاده است.
به گزارش کیت هنری به نقل از خبر آنلاین به نقل از ایرنا، حمید بابایی با تکیه بر این که حادثه عاشورا به اتفاق هایی که از بامداد تا ظهر افتاده، تقلیل داده شده است، اضافه کرد: حسین بن علی(ع) پهلوان بزرگ تاریخی و حضرت زینب(س) بشدت شجاع، جسور و قوی است سطح این حماسه نباید فقط به سخنرانی و اتفاقات محدود شود در حالیکه این طور نیست و اصل ماجرا برای پس از این اتفاق ها است.
نویسنده کتاب «ده تَن» ضمن اشاره به اهمیت تاثیرگذاری ادبیات بر مخاطب، اظهار داشت: می خواستم رمانی بنویسم تا انسان ها در ابعاد مختلف، به مسئله عاشورا فکر کنند و بدانند پس از این ماجرا چه اتفاقی افتاده است. بعدها حقانیت امام حسین(ع) ثابت شد، ما در حالی فقط به روز عاشورا می پردازیم که باید بیشتر توجه خویش را به بعدِ آن معطوف نماییم.
او اضافه کرد: سیستم اموی به حدی کارکرده بود که دیدگاه بسیاری بر این اساس بود که خون هرکس از خلیفه خروج کند مباح است و برای همین امام حسین(ع) را شهید کردند؛ با افتخار این کار را کردند، مسئله این بود. شیعیان و طرفداران امام حسین(ع) هم در آن دروان تحت فشار بودند و نمی توانستند قیام کنند؛ زمانیکه یزید می میرد، توابین(گروهی از اهالی کوفه که به رهبری سلیمان بن صُرَد خُزاعی در سال ۶۵ق برای خونخواهی امام حسین(ع) مقابل حکومت بنی امیه قیام کردند و بیشتر آنان در جنگ با سپاه ابن زیاد در عینُ الوَرده به شهادت رسیدند.) و سایر افراد قیام می کنند و خون خواه امام حسین(ع) می شوند.
پرداختن به مسئله عاشورا برای انسان ایجاد مسئولیت می کند
بابایی در رابطه با چرایی آغاز رمان «ده تَن»، یک سال پس از واقعه عاشورا توضیح داد: اصل حادثه عاشورا و اتفاق هایی که رخ می دهد، پس از روز عاشورا است. کل ماجرای عاشورا و به شهادت رسیدن امام حسین (ع) بامداد تا ظهر اتفاق میافتد؛ اما اصل ماجرا و خفقانی که در جامعه آن دوران حکم فرما است یک تا دو سال بعد ادامه دارد.
نویسنده کتاب «پیاده» ضمن اشاره به تصور فانتزی که از واقعه عاشورا در جامعه شکل گرفته است، اظهار داشت: فکر می نماییم امام حسین(ع) شهید شدند، حضرت زینب(س) روشنگری کردند و یزید سرنگون شد؛ در حالیکه این گونه نیست. پرداختن به این مسئله برای ما بعنوان انسان و بعد بعنوان فرد مسلمان و شیعه ایجاد
مسئولیت می کند.
«ده تَن» در ژانر حماسی و تاریخی نوشته شده است
او با اعلان اینکه «ده تَن» در ژانر حماسی و تاریخی نوشته شده است، اظهار نمود: بعنوان نویسنده نمی خواهم در رابطه با ژانر کتابم صحبت کنم، در این رمان از تاریخ هم استفاده شده است. رمان بدون پژوهش نوشته نمی گردد. برای این رمان تاریخ اعراب و مقاتل مختلف را خواندم؛ برای اینکه نوشتن رُمان تاریخی در رابطه با ائمه، هزاران متولی دارد و هیچ متولی ندارد؛ یعنی تا وقتی که رمان را ننوشتید کسی کاری با شما ندارد، اما زمانیکه رمان را نوشتید، سند آنرا می خواهند و نویسنده باید اسناد را عرضه بدهد.
او ضمن اشاره به پژوهش هایی که برای تالیف رمان «ده تَن» در رابطه با حادثه عاشورا کرده است، اظهار داشت: برای این کتاب در رابطه با حادثه عاشورا و تاریخ پس از آن مطالعه کردم، ادعایی ندارم که همه منابع را خواندم، اما تاجایی که توان داشتم تلاش کردم تا منابع مختلف را از تاریخ طبری تا لهوف، مقتل خوارزمی و دیگر منابع را رصد کنم و هر چه به ذهنم می رسید، خواندم.
برخی از شخصیت های «ده تَن» خیالی و برخی حقیقی هستند
بابایی با اعلان اینکه بعضی از شخصیت های «ده تَن» خیالی و برخی حقیقی هستند، افزود: شخصیت بعضی از افراد حقیقی را تا حدی تغییر دادم، برای مثال ضَحّاک بن عبدالله مشرقی(از یاران امام حسین(ع) که در واقعه عاشورا در کربلا حضور داشت) را به شکل دیگر در این کتاب دارم. اشاره به شخصیت انسان ها در فرم روایت و نوع بیان افراد نوشته شده است و مخاطبی که تاریخ را خوانده باشد می داند که کدام شخصیت حقیقی است و کدام نیست.
او با بیان اینکه یکی از شخصیت های رمان «ده تَن» از شخصیت های فیلم سینمایی «روز واقعه» (اثری ماندگار در سینمای ایران است که بر مبنای فیلمنامه ای از بهرام بیضایی، توسط شهرام اسدی ساخته شد و سال ۱۳۷۳ روی پرده سینما رفت) است، افزود: اسم وی در فیلم «عبدالله» و در فیلمنامه «شبلی» است. شخصیت اصلی به دو شترچران می رسد و با آنها صحبت می کند، در رمان «ده تَن» یکی از آن شترچران ها را ادامه دادم، برای اینکه می خواستم ورود کاروان به کوفه را در کتابم داشته باشم. برای همین شترچران را مطرح کردم که باید شتری را به ابن زیاد(فرمانده نظامی مشهور امویان و از عوامل اصلی کشته شدن حسین بن علی(ع) و همراهانش بود) برساند و همین مسئله سبب شد تا آن کاروان را ببینم.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان کیت هنری در مورد این مطلب