سارا طالبیان از دستاوردهای روانی جنگ در میناب مستند می سازد
کیت هنری: سارا طالبیان با محوریت دانش آموزان بازمانده حمله به دبستان «شجره طیبه» میناب، مستندی را می سازد که به لطمه های کمتر دیده شده جنگ و تأثیر آن بر سلامت روان خردسالان می پردازد.
سارا طالبیان با محوریت دانش آموزان بازمانده حمله به دبستان «شجره طیبه» میناب، مستندی را مقابل دوربین برده است که به صدمه های کمتر دیده شده جنگ و تاثیر آن بر سلامت روان کودکان می پردازد.
سارا طالبیان در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان در رابطه با دلیل انتخاب این زاویه روایت اظهار داشت: «در سفر دومم به میناب به این نتیجه رسیدم که کمتر کسی به وضعیت بازماندگان این حادثه توجه کرده است. این مدرسه حدود ۴۰۰ دانش آموز داشت که ۱۲۰ نفر از آنها شهید شدند.»
طالبیان افزود: «اما پرسش من این بود که برای بقیه دانش آموزان چه اتفاقی افتاده است. برخی آن روز غایب بودند، برخی را خانواده هایشان زودتر از مدرسه برده بودند و بعضی هم از زیر آوار نجات پیدا کردند. با این وجود همه آنها به شکلی این فاجعه را تجربه کرده اند؛ حتی دانش آموزی که در مدرسه حضور نداشته، در شهری کوچک مانند میناب متوجه می شود که معلم یا همکلاسی اش را از دست داده است و این مساله بر روح و روان او تاثیر می گذارد.»
وی در رابطه با دشواری های تولید این مستند هم توضیح داد: «در هر پروژه مستندی با مقاومت هایی رو به رو هستیم، اما شرایط در میناب متفاوت بود. برخی افراد و بلاگرها برای جذب مخاطب از این حادثه بهره برده بودند و همین مساله سبب شده بود خانواده ها نسبت به حضور دوربین و رسانه ها گارد داشته باشند. گرفتن مجوز و جلب اعتماد خانواده ها کار را دشوارتر کرده بود، اما به مرور شرایط بهتر شد و خانواده ها همراهی بیشتری نشان دادند.»
این مستندساز با اشاره به حضور مشاوران در روند پژوهش و تولید اثر اظهار داشت: «در این مستند از نظر کارشناسی و روان شناسی هم استفاده شده است. در مدرسه علاوه بر دانش آموزان، بعضی از عوامل آموزشی هم شهید شده بودند و یک مشاور در روند کار حضور دارد، هرچند سوژه اصلی فیلم نیست.»
طالبیان در رابطه با شیوه روایت این اثر هم بیان کرد: «این مستند با نگاه مشاهده گر ـ تعاملی ایجاد می شود و تلاش دارد تجربه زیسته کودکان و خانواده ها را به تصویر بکشد.»
وی در رابطه با اهمیت پرداختن به صدمه های پنهان جنگ اظهار داشت: «حوادثی از این دست متاسفانه در تاریخ معاصر جهان بی سابقه نیست و نمونه های آنرا در جنگ جهانی دوم، سوریه و اکراین دیده ایم؛ جایی که فضاهای آموزشی هدف حمله قرار گرفته اند. احساس کردم ثبت این تجربه ها و دستاوردهای روانی آنها ضروری است؛ چونکه اطلاعات و داستانهای کمی از این صدمه ها در دسترس وجود دارد و باید ثبت شوند.»
طالبیان همینطور تاکید کرد که فیلمبرداری این مستند همچنان ادامه دارد و نام نهائی آن هم هنوز انتخاب نشده است.
سارا طالبیان پیش از این کارگردانی مستندهای «برای کیان»، «رویای ناتمام» و «آبه» را در کارنامه خود دارد.
بطور خلاصه، برخی آن روز غایب بودند، برخی را خانواده هایشان زودتر از مدرسه برده بودند و بعضی هم از زیر آوار نجات پیدا کردند.
وی در ارتباط با دشواری های تولید این مستند هم توضیح داد: در هر پروژه مستندی با مقاومت هایی مواجه هستیم، اما شرایط در میناب متفاوت بود.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان کیت هنری در مورد این مطلب